شارنيوز- اخبار سقز

امروز ۰۸/۰۹/۱۳۹۹
یکشنبه، 12th آوریل 2015
10:11 ب.ظ

آیا سالی که نکوست از بهارش پیداست؟ یا جوجه را آخر پاییز می شمارند؟

نویسنده ی مقاله

     پرونده هسته ای ایران بلأخره پس از 12 سال اختلاف نظر به چشم انداز روشنی دست یافت. سیزدهم فروردین 1394 خبری تحت عنوان قرائت بیانیه مشترک ایران و 6 قدرت برتر جهانی به تیتر اصلی خبرگزاری های داخلی و خارجی تبدیل شد و با گذشت چند روز از این رویداد هنوز در صدر اخبار ایران و جهان قرار دارد. طی این بیانیه طرفین نقشۀ راهی برای خود ترسیم کردند تا با استفاده از آن در سه ماه آینده بتوانند به یک توافق کلی برسند که در آن هم ایران بتواند – همانگونه که طی این سال ها ادعا کرده است – به حقوق اصلی خود که همانا استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای است دست یابد و تحریم هایی که در این سال ها بر مردم ایران فشار وارد کرده بود برداشته شود و هم طرف غربی نیز با این کار بتواند راست آزمایی کند. از سوی دیگر باید توجه داشت که با به سرانجام رسیدن این پرونده وزارت امور خارجه وقت بیش تری برای پرداختن به سیاست خارجه خصوصاً با کشورهای منطقه خاورمیانه و حاشیۀ خلیج فارس خواهد داشت که با توجه به وخامت اوضاع منطقه پرداختن به این امر دست کمی از پروندۀ هسته ای ندارد.

     اگر روندی که در مورد پروندۀ هسته ای ایران در پیش گرفته شده است علی رغم مخالفت های داخلی و خارجی طی سه ماه آینده به سرانجام برسد می توان گفت دولت یازدهم و در رأس آن حسن روحانی یکی از اصلی ترین شعارهای خود را جامۀ عمل پوشانده است که این امر مرهون بازگشت عقلانیت و اعتدال به مدار مدیریت کشور است که مردم در 24 خرداد92 این مهم را رقم زدند. پس با این برگ برنده ای که دولت در دست دارد می تواند و بایستی به سایر شعارهای انتخاباتی خود از جمله بهبود فضای کسب و کار و ایجاد اشتغال، رونق تولید، توجه به معیشت مردم خصوصاً طبقۀ متوسط و اقشار آسیب پذیر، تنش زدایی و افزایش همکاری با سایر کشورها در قالب تعامل سازنده با جهان، توجه به حقوق اقوام و اقلیت ها، و دررأس همۀ این موارد توجه به سیاست داخلی کشور و تلطیف فضای سیاسی و به نوعی بازنگری اساسی در سیاست داخلی کشور بپردازد چرا که وی در پیام نوروزی خود عنوان کرد : ” باید فضای بهتری را برای فعالیت احزاب به وجود آوریم، آستانۀ تحمل را بالاتر ببریم و سربلندی این ملت را به رخ بدخواهان بکشیم.”

     جدا از بحث هسته ای، مهم ترین مسألۀ پیش روی دولت و ملت انتخابات اسفند 94 است. رئیس جمهور در بخش دیگری از پیام نوروزی خود در این مورد گفت: ” دست به دست هم دهیم مجلسی را بسازیم که شایستۀ این ملت بزرگ ایران است… و این کار با همکاری یکدیگر امکان پذیر است”. با توجه به این اتفاق میمون در ابتدای سال می توان چشم انداز انتخابات پیش رو و حتی انتخابات 96 را نیز ترسیم کرد. از روز 13 مرداد که مراسم تحلیف ریاست جمهوری در مجلس شورای اسلامی برگزار شد تا روز 13 فروردین 94 طی بیست ماه از عمر دولت یازدهم بارها وزرای روحانی به مجلس فرا خوانده شدند، کارت زرد و حتی کارت قرمز دریافت کرده اند و در تمام این مدت دولت یازدهم بنا را بر تعامل هرچه بیشتر نهاده است که باید گفت چنین مواردی از ذهن و حافظۀ مردم پاک نخواهد شد. از سوی دیگر نامگذاری سال 94 تحت عنوان “دولت و ملت، همدلی و همزبانی” بیانگر این است که دولت – و در قالبی بزرگتر حکومت – بایستی با ملت همدل و همزبان باشد اما به شرطها و شروطها…

     اما لازمۀ همدلی و همزبانی دولت و ملت چیست؟ همانطور که بیان شد بخش اعظمی از نیروی دولت یازدهم صرف پروندۀ هسته ای شد. پس بسیاری از مطالبات مردم هنوز معوق و بر زمین مانده است. یکی از الزامات همدلی و همزبانی توجه به خواست و ارادۀ عموم مردم است که عمل به وعده ها نیز در همین قالب می گنجد. در این راه دولت بایستی بیش از پیش در جهت بازسازی اعتماد فرو ریختۀ مردم تدابیر ویژه ای بیاندیشد. فراهم ساختن فضای مناسب سیاسی و انتخاباتی و اجازۀ حضور جناح های مختلف در انتخابات آینده، اجازۀ حضور رسانه ها و نقد سازنده در راستای تشکیل مجلسی همدل با مردم که در آن نمایندگان واقعی ملت توانایی حضور در یک فضای رقابتی سالم را داشته باشند از الزامات این همدلی و همزبانی است. البته نباید تنها بر نهاد دولت – به عنوان قوۀ مجریه – تأکید کرد، بلکه نقش ارگان های دیگری از جمله شورای نگهبان، صدا و سیمای ملی و… چه بسا در این میان از نقش قوۀ مجریه نیزمهم تر باشد.

     در آخر باید گفت با توجه به بیانیۀ لوزان و توافق احتمالی در تیر ماه این سؤال به ذهن می رسد که آیا سالی که نکوست از بهارش پیداست؟ یا با توجه به انتخابات مجلس شورای دهم و خبرگان رهبری و روند پیش رو باید گفت جوجه را آخر پاییز می شمارند؟

کد خبر: 13577