شارنيوز- اخبار سقز

امروز ۰۸/۰۹/۱۳۹۹
یکشنبه، 13th سپتامبر 2015
7:24 ب.ظ

تئاتر برسکوی افتخار؛ هنرهای دیگر یتیم وبی پناه

نویسنده ی مقاله
مختار اصغری

تئاتر سقز باز با گرفتن امتیاز وپشتوانه مالی وحمایت دولتی توانست از هنرهای دیگر پیشی بگیرد وصاحب مدال (کم نظیرترین رویدادفرهنگی وهنری از طرف شورا وشهرداری در سقز شود)ویک پوان منفی برای دیگر هنرها وانجمن ها به جای بگذارد.

باز باید اندیشیدآیا دیگر انجمنها غیرفعالند؟یا هنری را که باید داشته باشند ندارند.که توجه مسئولین را به خود جلب نمایند.

چرا همیشه برای یک جشنواره تئاتر ونمایش بیشتر از چند صد میلیون تومان هزینه می کنند وبرای دیگر هنرها ،تقریباهیچ-

چون این انجمنها بی هنرند یا توان هنری کافی ندارند.

اینجانب به عنوان مسئول هنرهای تجسمی سقز دوبار از شورا وشهرداری برای جشنواره داخلی مساعدت گرفتم که شکر خدابعد از چند ماه رایزنی طاقت فرسا وپایمال کردن شخصیت خود به یک میلیون تومان  رسیده وبا این هزینه هر بارانجمن میزبان  75 نفراز هنرمندان پیشکسوت وهنرجویان شرکت کننده در مسابقه بوده است که در آخر هم به 8 نفر از هنرجویان جایزه اهدا کرده وحتی از پیشکسوتان تقدیر کرده است. 

حال اگر یک میلیون تومان را بر75نفر تقسیم کنیم  سهم هر نفر ازاین بودجه کلان چقدر  بوده که در سال به انجمن هدیه کرده اند که در حد یک روز صبحانه جشنواره تئاتر هم نیست.

 و اما پرسه گرفتن این مقدار هم با چقدر بالا رفتن وپایین رفتن و احترام بوده  است که حتی خودشان هم شرمگین می شدند.

چرا با هنرمندان دیگر اینگونه برخورد شود؟آیا دلیل این گونه ی نادر از رفتار.نا امید کردن وخسته کردن از اخذ بودجه ومساعدت هنرمند نیست که دگر بار به همچین اقدامی دست نزنند. وحتی به فکرشان خطور نکند.

بدون تردیداین رفتار برای هنرمندان  انجمن های دیگر از این پروسه مستثنا نبوده وشاید هم بدتر ازاین بوده است.

ولی چرا دوستان تئاتر ونمایش می توانند مورد محبت  وعطوفت بیشتری قرار گیرند وهنرهای دیگر مورد  بی مهری وعدوت.

آیادلیل آن به خاطراین است که بعضی از عزیزانی که در تئاتر شهر خودکار می کنند وحضوردارند. پست های سازمانی ودولتی دارند وراحتر می توانند کار انجام دهند وبا مسئولین راه بیان ورایزنی کنند. 

البته با اجرای تئاتر ونمایشی مسئولین می توانند راحت در قسمت (وی آی پی) بنشینندو مردمی را که عاشق هنرمندان شهرند وهنرشان رادوست دارندوبرای پر کردن ولذت بردن ازیک شب به یادماندنی همراه خانواده از فقدان وکمبود سینما وسالن تئاتر به سالنی با صندلی های فرسود وماتم زده سالن حضور می یابند تا مسئولین در آخر به سوی سن نمایش بروند ومورد حمایت وکف زدن این مردمان قرار گیرند که به عنوان ابزاری تبلیغی استفاده کنند که راحترین ونقد ترین شیوه برای خود نمایی در  همان خاک صحنه تئاتر ونمایش است که بعد از تشویق راحت وخوشحال به پایین بیاییند.

چرا تئاتر شهر مان متاسفانه وهمیشه مورد استفاده وتبلیغ سودجویانه سیاست قرار می گیرد ومسیر اصلی خود که کار فرهنگی-اجتماعی وهنریست گم کرده. حال اگر بیائیم وتئاتر را آنالیز کنیم می بینیم که تئاتر برگرفته از مجموع هنرهایی مانند :ادبیات-طراحی ونقاشی-گرافیک- نوروتصویر و….می باشد که اگر یکی از این هنرها رو از تئاتر حذف کنیم  تئاتر ناقص یاعنوانش تغییر  یا به شیوه ای دیگر می انجامد.

پس در هنر هیچ برتری یا بی نظیری وجود ندارد. کماکان کسی که گوینده این مطلب باشد شخصی بی هنر باشداست. مگر سیاست مداران برای سود شخصی عنوان برتری یک هنر بر دیگر هنر ها را اضحان دارند. چون (ذات هنر پاک است)که خدای متعال به هر کسی وبه اندازه توان ولیاقتش اعطا کرده وما انسانهاییم که آنرا را تغییر می دهیم وگرنه مشکل از هنر نیست.

ما هستیم که با سیاست حمایت یا جنایت در مورد یک هنر آن را قوی یا ضعیف می نمائیم. اگر مابه هنرمندان شهرمان باور داشته باشیم یا حداقل انصاف واعتدال را درمورد همه ی آنها رعایت کنیم مطمئنا باتمام قدرت وتوانی که در موردهنرمندان شهرمان داریم قطعا هر انجمن ورشته هنری دیگر با این حمایتهای مالی ومعنوی مسئولین می توانند همچین جشنواره ای یا بهتر اجر نمایند و باید اذعان داشت حق وشان  تئاتر کوردی هم بیشتر ازاین گونه بودجه هاست.

بیایید برای همه هنرمندان شهرمان وهنرشان یکسان بکوشیم همه را به یک چشم بنگریم.حال اگر این هنرمندان درخواست مالی ومعنوی از مسئولین ندارند به خاطر این نیست که خواسته ای ندارند ویا توانایی هنری ندارند. این از هنر واقعی-حجب – حیا وپاکی آنان است که نمی خواهند هنرشان مورد تسخیر قرارگیرد.

اگر تاریخ هنر را باز نگری نماییم می بینیم که هنرهایی مانند موسیقی ،ادبیات، طراحی ونقاشی،مجسمه سازی و… چقدر قدیمی تر و باستانیترند نسبت به تئاتر ونمایش.چرا که زبان ارتباط پیشینیان ماقبل تاریخ همین نگارها ونقاشی های روی دیوارها بوده. وهنوز ما به عنوان قدمت و زیر ساخت  فرهنگ وتاریخ  یک ملت به این نقاشیها وسازه ها وپیکره هاست که  رجوع می کنیم. وهمین هاست که حتی در یک شهر به عنوان المان ویک ساختار فرهنگی در آمده وشهری را با این پیکره یا اثر می شناسند واین برندینگ شهری مانند مجسمه آزادی سنندج که به یک اثر برتر جهانی تبدیل شده که حتی کمتر از هزینه یک جشنواره ست چطور این هنر را کم نظیرتر می پندارید.

آیا همین هنرمندان بی ادعا و کم مواجب نیستند که با کمترین هزینه به زیباسازی شهر شما پرداخته اند؟آیا یک جشنواره که بعد از پایان به خاطره ها می پیوندد را با یک اثر وبرند ماندگار در شهر مقایسه می کنید؟آیا هزینه ها را قابل قیاس دانسته اید؟هنری را که هروز وتاچند دهه مورد بازدید ولذت عموم قرار می گیرد وبا گرفتن عکس در کنار این آثار هم مردم جز تاریخ زندگیشان می پندارند  وجز ئی از فرهنگ وافتخار شهر می شود را با یک ساعت اجرا قابل قیاس می دانید؟

چرا تمام هنرمندان هنرهای تجسمی همیشه مورد کم مهری قرار می گیرد ؟چون هزینه نمی خواهند.یا برای کارشان هزینه کم می گیرند(اشتباه نفرمایید)این هنر برای گرفتن هزینه نیست.  

این از روی حس مسئولیت پذیری این عزیزان است نسبت به وطن-شهر-مردم وجای زندگیشان چون واقعا شهرشان ،خانه هایشان است. اینان همه هنرمندند وبس لطفا یکی را یتیم ودیگری را سوگلی قرار ندهیم.بیاید سود شخصی یا یک ارگان را به تمام شهروندان نفروشیم. هنر مانند اعضای یک بدن است که اگر یکی از عضوها از کار بیافتد  باعث نقص ومعلولیت آن می شود . پس همه رایکسان ببینیم.

رئیس انجن هنرهای تجسمی

 

کد خبر: 15742


یک دیدگاه

  • حیران
    حیران: 9-20-2015 . 5:58 ب.ظ :

    استاد اصغری عزیز آنچه می بایست گفته شود درجلسه فرمانداری ودر حضور عالی ترین مقام اجرایی شهر ارائه گردید وهیچ مقام شهری نمی تواند بی اطلاعی را بهانه قرار دهد.
    پس همین بس که هنردر
    پای کسل ریختن خطاست.

    پاسخ دهید