شارنيوز- اخبار سقز

امروز ۰۸/۰۷/۱۳۹۹
جمعه، 1st ژانویه 2016
2:12 ب.ظ
این مطلب طنز است

شهر ياران است و جاي مهرباني اين مكان‎

خانوار ایرانی همه چیزش به راه بود و همه چیزش به همه چیزش می آمد الا یک چیز و آن آداب و سلوک مهربانی بود. در این زمینه ی بخصوص مردم تکلیفشان با خودشان روشن نبود. یعنی از یک لحاظ بر تعریف واحدی از مهربانی اتفاق نظر نداشتند و از لحاظ دیگر از نظر مکان تبادل مهربانی در مضیقه بودند. گاهی در اماکن عمومی و پارک ها به هم دیگر مهربانی می کردند ، گاهی هم در منازل خود و منازل آنها و بعضا گند مهربانی در می آمد و با بازگشت هماهنگ نشده ی والدین یا ارائه ی راپورت مردم توسط عناصر فضول و عقده ای همسایه، مهربانی مردم در کسری از ثانیه تبدیل به کتک کاری و گریه و زاری می شد وگاهی قضیه بیخ پیدا می کرد وبه پلیس 110 ختم می شد.

خلاصه مهربانی یک حلقه ی مجهول باقی مانده بود تا این که تلگرام از راه رسید و تکلیف تمام عالم را روشن کرد. چون مجانی بود پس فورا مورد استقبال قرار گرفت.مردم شروع کردند سفره ی دلشان را باز کردن. اول به صورت تکی و بعدا به صورت گروهی و نهایتا به کانال رسیدند.

خانوار ایرانی به ناگاه فهمید اجداد خود چگونه بدون وجود یک ابزار شایعه پراکنی مناسب زمستان های سرد را به سر می بردند و برای شادی روح آن بزرگان یک دقیقه سکوت کردند که در ثانیه ی 30 یادشان رفت و دوباره سرشان را کردند توی آنجا . دیری نپایید که مردم همه جا رابنفش، صورتی و زرد کردند. مرتب مطالب زرد بود که دست به دست می شد. از مضار خوردن کله پاچه توسط نوزاد تا شیوه های تبادل مهربانی. تا آن زمان “ال نینو” هم کار خودش را کرده بود و کشور به یک گربه ی یخ زده تبدیل شده بود. پس کاربران تلگرام که عمدتا ایرانی بودند دلشان برای همنوعان خود سوخت و برای آنها مویه کردند .

همزمان گروهی در شیراز که به قصد گل کوچیک کاپشن های خود را به دیوار کوچه آویخته بودند یادشان رفت بعد بازی آن ها با خود ببرند و بعدا هم حوصله نداشتند بروند البسه ی خود را بردارند و این شد که نخستین دیوار مهربانی متولد شد. ابتدا شعارش این بود :”حوصله داشتی برو برشون دار حوصله نداشتی عجب تنبلی هستی”.چون هر شهروند یک رسانه بود پس شهروندان مذبور هم ننشستند و عکسی از دیوار را در قاب کردند و شیر کردند. شیر همان و ترکیدن فضای رسانه ای همان. تمام 80 میلیون کابر تلگرام که از نگرانی هم نوعان خود دلشان مثل سیر و سرکه می جوشید برای نخستین بار روی سلوک مهربانی به اجماع رسیدند. شعار دیوار شد لازم نداری بزار، لازم داری بردار،گزینه های الف وج ،هیچکدام.

کسی اگر مهربانی زیاد داشت می رفت می چسپاند به دیوار و اگرکمبود داشت از دیوار برمی داشت.همه اش جل و پلاس بود که دست به دست می گشت. مردم در خیابان، لباس کهنه های خود را شناسایی می نمودند و قند مهربانی و اشک شوق به ترتیب در دل و چشمانشان آب و جاری می شد. photo_2016-01-01_20-18-38 تکلیف مردم در مورد مهربانی روشن شد اما هنوز مشکل مکان به قوت خود باقی بود. تا این که اتاق مهربانی احداث گردید و مشکل مکان هم حل شد. مردم می رفتند توی اتاق و مهربانی را به صورت آنلاین تبادل می نمودند و مشعوف و سرمست به خانه رهسپار می شدند. یکی می رفت اون تو لباسش را در می آورد و آن یکی یارو هم لباسش را در می آورد و با هم تبادل مهربانی می کردند. البته نه به صورتی که برداشت شما یک حالت منکراتی داشته باشد. این شد که همه چیز خانوار ایرانی به همه چیزش آمد و آن “الایک چیز” هم به هکذا.

کد خبر: 17477



۳ دیدگاه

  • آزاد
    آزاد: 1-2-2016 . 12:53 ق.ظ :

    انصافا خیلی بی ربط وبی معنی بود اگه من جای مدیر شارنیوز می بودم اجازه همچین مطلب بی سروتهی رو نمیدادم که تواین سایت پرمخاطب بذارن

    پاسخ دهید

    • omid
      omid: 1-5-2016 . 1:53 ب.ظ :

      سلام.
      شما بهترشو سراغ داری چرا رو نمی كنی جیگر.
      ما كه هرهر خندیدیم و برای قلم نویسنده آرزوی موفقیت بیشتر كردیم.
      جای شكرش باقیه كه شما مدیر نیستی.

      پاسخ دهید

    • omid
      omid: 1-2-2016 . 8:04 ق.ظ :

      زور جوان بو . دستت خوش بی

      پاسخ دهید