شارنيوز- اخبار سقز

امروز ۳۰/۰۴/۱۳۹۸
شنبه، ۷ام فروردین ۱۳۹۵
۹:۳۴ ب.ظ

سقز و تحولات عرصه سیاست در یک سال گذشته

نویسنده ی مقاله
عرفان شریفی
 

هرسالی که قرار باشد انتخابات مجلس برگزار شود، سال پرتنشی به لحاظ سیاسی برای شهری چون سقز خواهد بود و تحرک نسبی میان گروه های مختلف اجتماعی به وجود می آید. افراد و گروه هایی که در مابقی ایام چندان فعال نبوده و شاید چندان هم مورد توجه نباشند، اهمیت پیدا کرده و کمپین های مختلف برای جلب نظر آنها تلاش می کنند. در سقز نیز چون گروه های دخیل در امر انتخابات از تابستان ۹۴ کار خود را آغاز کرده بودند، طی سال، بحث انتخابات بیش از هر مورد دیگری مطرح بود و کوچکترین خبر و شایعه پیرامون آن بسیار مورد توجه قرار می گرفت. پویایی سیاسی معطوف به انتخابات برای گروه های مرجع هم فرصتی برای عرضه اندام بود از اصلاح طلب و فعالین مدنی گرفته تا اصول گرایانی که برای اولین بار به طور رسمی اعلام موجودیت کردند، جدی تر از بقیه پیگیر امر انتخابات بودند.

اما برای اصلاح طلبان ماجرا قدری فرق می کرد و تحولات داخلی اصلاح طلبان سقز در ابتدا چندان به انتخابات هم مربوط نمی شد اگرچه در پایان سال، انتخابات بر روشن تر شدن مرزبندی ها کمک کرد اما بررسی سیر تغییرات در میان اصلاح طلبان در سال ۹۴ نشانگر تحولی در کنش سیاسی آنان است که مسیر آینده اصلاح طلبی تحت تاثیر خود قرار خواهد داد.

رخوت و کم کاری میان اصلاح طلبان در ابتدای سال بیش از هر چیزی ناشی از اختلافات داخلی آنها به ویژه میان چهره های اصلی این جریان در سقز بود به شکلی که هر نوع فعالیت و تصمیم همه گیر و جمعی را تحت تاثیر خود قرار داده بود. اصلاح طلبان در محافل مختلف آشکارا به انتقاد از هم می پرداختند و چهره های شاخص روز به روز از هم دورتر می شدند تا اینکه به نقطه بی بازگشتی رسید که تمام پادرمیانی های چهره های شهری و استانی را هم بی اثر کرد و عملا در بن بستی داخلی گرفتار شدند.

این اختلافات اگرچه  در ابتدا ناشی از سوء تفاهمات جزئی و به نوعی مسائل شخصی بود اما در ادامه راه، دیدگاه متفاوت طرفین به مسائل و رویداد های شهری و منطقه ای هم آشکارتر شد و طیف های مختلفی که شاکله اصلاح طلبی در سقز بودند را چند پاره یا بهتر بگوییم دوپاره کرد. این انشقاق و از هم دور شدن بیش از همه باعث سردرگمی کسانی شد که علاقه ای به درگیر شدن در این مسائل نداشتند و بیشتر نگران تحولات آینده به ویژه انتخابات بودند.

اما وضع به همین منوال نماند و تحولاتی که در نیمه دوم سال رخ داد، سال ۹۴ را به سال تحول در اصلاح طلبی سقز تبدیل کرد و از این به بعد تحولات در میان این جریان را باید متاثر از رویداد های این سال دانست که هم می توان به آن به عنوان فرصت نگریست هم تهدیدهایی را در ذات خود دارد. اصلاح طلبان تحت تاثیر تحولات داخلی و استانی به این نتیجه رسیدند که زمان حرکت های انفرادی و تک روانه به پایان رسیده است و باید از محوریت افراد کاست و به گروه ها و احزاب میدان فعالیت داد. همین حرکت های تک روانه و تعمیم مشکلات شخصی به رفتار سیاسی بود که موجبات بسیاری از سوء تفاهمات را فراهم آورد . چه در حوزه تشکیلات سیاسی چه در حوزه مناسبات و رایزنی ها با دولت که اگر تشکبلات منسجمی هدایت امور را به عهده داشت بسیاری از مباحث فرساینده ای که طی یک سال گذشته روی داد، اتفاق نمی افتاد.

اصلاح طلبان از محافل بیرون آمدند و از دل این جریان در سقز گروه هایی شکل گرفت و به گروه های موجود هم بهایی مضاعف داده شد. نقطه آغاز تحول، آغاز به کار شورای هماهنگی اصلاح طلبان بود که از این به بعد نقش محوری در هماهنگ کردن و توسعه حرکت های اصلاح طلبانه در شهر را برعهده خواهد گرفت و بعد از آن، آغاز به کار حزب کارگزاران سازندگی با حضور چهره های قدیمی اصلاح طلب، اقدامات اولیه برای شروع به کار حزب اتحاد ملت ایران و یارگیری چند حزب سراسری دیگر بود که نوید تقویت کار جمعی و بیرون آمدن از محافل غیررسمی و تصمیم گیری های شخصی را می دهد. البته هستند چهره های شاخصی که وارد انتخابات شورای هماهنگی اصلاح طلبان نشدند و یا به طور رسمی فعالیت گروهی را آغاز نکرده اند اما نتیجه این دوران گذار به طور غیر مستقیم در حرکت های آنها ها هم ملموس بود و موجب انسجام و تحرک بیشتر در کار سیاسی آنها نیز شد.

زمان آغاز حرکتی نو در کار سیاسی در سقز است و این حرکت نه تنها از سوی اصلاح طلبان بلکه از سوی اصولگرایان نیز مشاهده می شود، آنها برای اولین بار قید و بندهای اجتماعی-سیاسی خاص مناطق کردنشین را کنار گذاشتند و به عنوان گروهی رسمی اعلام موجودیت کردند. عده ای از فعالین مدنی هم که پیش از این به صورت سازمان یافته کار اجتماعی خود را پیگیری نمی کردند از بهانه ای به نام انتخابات برای شروع حرکتی نو استفاده کردند. به نظر می رسد تمامی این اتفاقات موجب شد پایان سال ۹۴ به لحاظ سیاسی بهتر از ابتدای آن باشد. امروز اگر کسانی بخواهند شروع به فعالیت های سیاسی کنند هم می دانند به کجا مراجعه کنند هم به اندازه کافی حق انتخاب دارند و دیگر پایان سرگردانی است.

این گروه های تازه شکل گرفته که می توانند از ظرفیت شورای هماهنگی اصلاح طلبان برای همکاری های مشترک استفاده کنند، باید از انتخابات بیشترین درس را بگیرند، اگرچه انتخابات اخیر را نمی توان سنگ محک مناسبی برای سنجش توان آنها دانست اما نشان داد به لحاظ یارگیری و فعالیت های تشکیلاتی -تحت تاثیر حرکت های غیر موثر و محفلی چند سال گذشته- کاستی ها عمده ای وجود دارد و رقیبان با ابزارهای قدرتمندی که در اختیار دارند بهتر عمل کرده اند. بخش دیگری از مشکل به کادر سازی بر می گردد که باز هم به دلایلی که گفته شد باعث شده است نیروهای جدید و با قابلیت سیاسی مجال کافی برای فعالیت نداشته باشند و به چهره های مطرح حوزه سیاست در چند سال گذشته چهره جدیدی اضافه نشود. از طرفی تعامل و چانه زنی با دولت و سایر ارکان قدرت نیز از جمله کاستی های گروه های سیاسی سقز است که موجب شده سیستم اداری چندان کارآمدی بر شهر حاکم نباشد و هنوز در تصمیم گیری های مربوط به سقز سلیقه ای عمل شود و وقت آن است که تنزه طلبی دوری از قدرت جای خود را به سیاست معطوف به قدرت بدهد.

سقز سیاسی ترین شهر استان کردستان و به زعم بسیاری تمام مناطق کردنشین است و بدیهی است در این شهر با این ویژگی ها، تنوع و تکثری نیز در فعالیت های سیاسی – اجتماعی وجود داشته باشد. این تنوع به همان اندازه که موهبت است می تواند در اثر رقابت های ناسالم شخصی به بیراه برود و تصمیم گیرها به جای آنکه در راستای منافع جمعی باشد بیشتر در جهت تخریب و تضعیف حرکت های شروع شده هدایت شود. وقت آن است که مبنای حرکت آینده را بر اساس کمترین اشتراکات آغاز و سعی کرد در ادامه براین نقاط مشترک افزود و از اختلافات کاست.

کد خبر: 18539