شارنيوز- اخبار سقز

امروز ۰۷/۰۷/۱۳۹۹
یکشنبه، 10th آوریل 2016
7:33 ق.ظ
نوشتاری در نبود رادیوی شهری

شهر بی صدا

نویسنده ی مقاله
هیوا نوروزی

دوستی هنرمند میگفت:تاکنون چندین بار یا به مراکزرادیو وتلویزیون شهرهای همجوار دعوت شده ایم یا برای استفاده از امکانات بهترآنها درخواست حضورکرده ایم تا اثری را معرفی واجراکنیم اماهربارخودبه خود در محل اسکان واجرا متوجه تغییرلهجه وحرکات میشوم درمهاباد،سنندج وحتی رادیومریوان سعی در محاوره به لهجه ی  آنان دیده میشود!

این گلایه ومباحثی از این دست رامیشوداز جهات مختلفی حلاجی نمود؛

آیاشهروندسقزی پشتوانه ی  هویتی خوبی ندارد یا فرهنگ و لهجه ی دیگران غالب است؟

شهروند سقزی توانایی هنری وادبی وارائه   ندارد یا مراکزرسانه ای همجواردر سطوح بالایی هستند؟!

گاهی اینگونه به ذهن میرسدگویا هنرمندسقزی ناچار به تن دادن به رفتارهایی مشابه وتقلیدی از میزبان است که در غیراینصورت لطمه میخورد یا شاید امکان دیده وشنیده شدن هم نیابد.

در شرایط طبیعی یک اصل بدیهی موید سیرپیشرفت پلکانی است.شاید بتوان دربحث مدنظرم ازآن به ترقی ار حاشیه به سوی مرکز نیزتعبیر کرد.مثلا یک صنعتگرشهرستانی مقدمات رادرمحل سکونت خود طی میکندومیل به تداوم وبرای کار باامکانات بهتراست که وی را به مراکز صنعتی تر و کلان شهرها رهنمون میسازد.عکس مسیربجز روالی که درآزمونهای کشوری و جهانی متداول شده نادراست.یعنی بعیداست یک ورزشکارمبتدی ناگهان از تیم ملی سردرآورد.

اگرقیاس را به روابط انسانی و اجتماع تعمیم دهم ناچار به مقایسه های از جنس عوام و درظاهرابتدایی هستم که اتفاقا نمونه ی آن ذهنهایی را درگیر خود کرده است.شبکه ی  استانی سنندج برنامه ای  بنام چریکه ی   شه و  روی آنتن دارد که فارغ از آسیب شناسی های نادرو غیر معمول،یک پدیده بسیار جای تامل داردو آنهم تعداد اندک شرکت کنندگان از سقزاست که همین چندنفر نیزحائز امتیاز نشدند. طرح چند نکته به فهم بهتر مقصود کمک میکند؛

-برای شرکت در برنامه اطلاع رسانی نشده بود

-بعدمسافت تا سنندج موثربود

-سیمای سنندج وبییندگان تبعیض آمیز رای دادند

-شهروندان سقزی ذوق هنری ندارند

-صدای سقزیها گوشخراش است

-شهروندسقزی اعتماد به نفس وتجربه ی  ارائه اثر موسیقایی ندارد.

اگر اینگونه فکر کنیم آیا مراکزبرون مرزی نیز باسیمای سنندج هم آوا  شده اند، که در آن مراکز نیز کمترین حضور مربوط به همشهریان سقزی است؟! به نظر میرسد  جواب منفی به همه ابهامات بالا  منطقی تر  باشد.برای فهم بهتر با فرض اینکه دراین مجال صرفا طرح موضوع هنرمندان عرصه ی آواز در نظر است مجبورم اذهان فرهیخته را به روزهای  نه   چندان دور ارجاع دهم؛

زمانی  در منطقه ی  سقز فقط در عرصه ی  آواز هنرمندانی شهیر چون  حسن زیرک،  عطاخان سعیدمنصور،برادران زی زی،سید محمدصفایی،محمدنجار،رشیدفیض نژادو… زیسته اند.پس جغرافیا وفرهنگ منطقه ی سقز برای رشد وپرورش وهمچنین اجرای آثار هنری نمیتوانددارای  ایرادهایی باشد که سد راه باشند وحتی حساسیت  از جنس مذهبی درمقابل هنر نیزناچیز ودرحد صفراست.

اساسا ظهور وبروز وانتشار ابهامات ومضامینی از این دست نه تنها کمک نمیکند بلکه در نقطه ی  مقابل پیشرفت موانع ذهنیتی خواهندشد.

طرح بحث بدین معنی نیست که مشکلی وجود ندارد که ترویج بی دردی نیز سر به زیر برف فرو بردن است.اما اصولا برای مشارکت و فعالیت در رسانه وحتی اجرای آثار هنری وادبی به تمرین،ممارست و تشویق نیازاست که همان در معرض قضاوت قرار دادن اثر میتواند محرک نیز باشد ومتاسفانه اگرهنرمندان هم اتلاف عمر وهزینه های مادی ،معنوی واجتماعی فراوان رامتقبل شده انداماهیچگاه رسانه ای درسقز برای آنان مهیا نشده است تا به مانند حضوری ابتدایی و آزمایشی و پله ای از پلکان ترقی برآن پای نهند و شرم حضورشان را برای قدمهای بزرگتر مدیریت کنند.

نبود رسانه ی  دیداری وشنیداری و حتی مکتوب درسقز معظلی دیرپاست که با تاکید و تصریح موجب عقب ماندگی مضاعف همه جانبه شده است. فقر رسانه ای یکی ازدلایل عدم خودباوری شهروندان و به ویژه ادیبان وهنرمندان این خطه است.حضور اندک در عرصه های هنری وفرهنگی را در پیامد آن  ناظریم که نیازمند بررسی های جامع است.

وجودحداقل یک مرکز رادیویی موقت در گذشته آثار مثبت خود را بجا گذاشته است .یکی ازمحاسن رادیوی محلی آموزش سوادو رفتار رسانه ای به افراد است.همانگونه که در شهرهای همجوار تجارب ارزنده ای  در این زمینه کسب کرده اند ودر کوتاه مدت به نتایج عالی نائل گشته اند.با اندک تاملی در رفتاررسانه ای این شهرها میتوان دریافت که وجود حداقل یک نشریه ی  مکتوب در گذشته وحال افکارو رفتارهای فرهنگی ساکنین بومی آنها را بخوبی به حرکت وادارنموده است.شهرهایی نیز که رسانه ای( از هر نوع ) نداشته ویا دیرتربه آن دست یازیده اند باتوجه به موقعیت مرزی و قرابت فرهنگی که با سلیمانیه دارندمزیت کم هزینه بودن ترددرا دارا شده اند که به نحواحسن از آن بهره برده اندو کوچکترین نمونه آن؛ آثار فیلمسازان بانه ای  را میتوان منتج از آن دانست که با تردد ودسترسی بهتر به امکانات سخت افزاری زودتروارد عرصه ی  فیلمسازی شده اند.

درنهایت به تحقیق میتوان گفت که کمک به حل این معظل با راه اندازی یک ایستگاه رادیوی محلی برای منطقه سقزکمترین حرکتی خواهدبود که نماینده و مسئولان دولتی به ویژه مدیران فرهنگی باید مطالبه نمایند وبا توجه به شرایط اقتصادی گستره ی  نفوذ و ضریب بالای مخاطبان راه اندازی، تداوم و توسعه ی  یک ایستگاه رادیویی محلی به مراتب مهیاتر از نشریات مکتوب وحتی مجازی است.

کد خبر: 18704




    مطالب مرتبط:


۳ دیدگاه

  • ناسرخاده می
    ناسرخاده می: 4-10-2016 . 8:12 ب.ظ :

    ویرای ده س خوشی به نووسه ری هیژای ئه م بابه ته به نرخه من لام وایه به پیکهینانی که مپه ینیک له نیو خه لکدابودانانی ئیستگه به کی رادیویی له شاری سه قز باشتر بتوانین به ئاکام بگه ین.

    پاسخ دهید

    • روژا
      روژا: 4-11-2016 . 4:12 ب.ظ :

      له م روانگه وو تا ئیستا زور به وردی بابه ته که لیک نه درابوو. من جگه له وه ی که زور هاورام له گه نوسه ری ئه م بابه ته پیم وایه ئیستگه ییکی رادیویی زور شتیکی سه ره تاییه و ده کریت کار بو دانانی ده نگ و ره نگ له شاری سه قز بکریت. به راستی ئه م توانا له سه قزا به باشی ره چاو ده کریت.

      پاسخ دهید

      • زانا سەعیدزادە
        زانا سەعیدزادە: 4-15-2016 . 9:54 ب.ظ :

        سڵاو و سپاس بۆ شار نیوزی خۆشەویست…
        من لە چەن بەرنامەیەک لەگەڵ هاورێیانی دەنگ و ڕەنگی ناوەندی کوردستان لە سنە هاوڕی بووم و بەداخەوە جێگای خاڵی سەقزیەکان و جار جاریش بێ مەیلی بە بەشداری ئەوان زۆر بەرچاو بوو.
        لە حاڵێکدا بەڕاستی هەبوونی ناوەندێکی ڕاگەیاندن لەم شارە زۆر پێویستە.
        خۆزگا دڵسۆزانێک بە شوێن ئەم بابەتە بەکەوتاێتن.
        سپاس

        پاسخ دهید