شارنيوز- اخبار سقز

امروز ۰۹/۰۷/۱۳۹۹
شنبه، 26th سپتامبر 2009
6:08 ب.ظ

آغاز جشنواره تئاتر خیابانی مریوان با اجرای سه گروه سقزی

جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان آغاز به کار کرد و سقز در کنار تهران و مریوان بیشترین آثار حاضر در جشنواره را دارا می باشند. گزارش شارنیوز نمایش های “زن و باران” نوشته و کار داریوش رفعتی، “تاس″ نوشته و کار امیر زارع‌زاده، معضل نوشته و کار محمد زارع‌زاده از سقز به رقابت با۲۷ اثر پذیرفته شده دیگر خواهند پرداخت. در اولین روز برگزاری جشنواره هر سه نمایش سقزی حاضر، به اجرا درآمدند که نمایش های “زن وباران” و “تاس” در صبح و به ترتیب در میدان استادیوم و پارک ملت و نمایش “معضل” هم عصر امروز اجرا داشتند. طی سه روز جشنواره برای هر کدام از نمایش ها سه اجرای عمومی درنظر گرفته شده و 10 اجرای اختصاصی داوران نیز در فهرست برنامه جای داده شده است. تا کنون چهره تئاتری سرشناسی در جشنواره دیده نشده و قرار است دکتر علی رفیعی -از اساتید به نام تئاتر- در روز آخر کلاس آموزشی برگزار کند. در اين دوره از جشنواره گروه هايي از سقز، سنندج، دهلران ، خرمشهر ، ملاير، بروجن، دامغان، تفرش، ميناب، کرمانشاه، آستانه اشرفيه، خميني شهر، شيراز ، فسا، اصفهان ، نظر آباد و بناب حضور دارند. چهارمين جشنواره سراسري تئاتر خياباني مريوان از چهارم تا هفتم مهر ماه جاري پيگيري خواهد شد. امیر زارع زاده کارگردان یکی از نمایش های حاضر در جشنواره طی مطلبی به شرحی کوتاه در مورد تئاتر خیابانی و بررسی سه نمایش سقزی پذیرفته شده در جشنواره تئاتر خیابانی مریوان پرداخته است که شرح کامل آن در پی می آید. نکته اینکه درج این مقاله به معنای تایید محتوای آن از سوی شارنیوز نیست. با هم بودن آدمیان ضرورت زندگی اجتماعی است، ضرورتی که پیدایش پدیده ای به نام فرهنگ را موجب شده است. انسان از راه یکی دانستن خود با یک فرهنگ و مشارکت در یک زندگی اجتماعی-فرهنگی است که هویت انسانی کلی از طرفی و هویت انسانی خاص از دیگر سو می یابد و از این نظر فردی از فرهنگی ویژه محسوب می شود. فرهنگ تمام نمودهای زندگی را از آداب و رسوم، اخلاقیات، دانش، هنر و تناتر و باورها تا مذهب را در خود دارد و نموداری است از جامعه شناسی؛ بنابراین فرهنگ میان انسان و حیوان فاصله می اندازد. انسان در بستر فرهنگ از خصلت های وحشی و طبیعی دور می شود و خالق تمدن می شود. فرهنگ در گسترده ترین معنای خود نامی است برای همه ی چیزهایی که دستاورد انسانی است و موجب جدایی او از طبیعت و برتری اش بر دیگر موجودات است، پس تئاتر و خصوصا تئاتر خیابانی از زیر مجموعه های فرهنگ و تاثیرگذار بر آن است و تئاتر خیابانی از هنرهایی است که در فرهنگ عوام نقش پررنگی می تواند داشته باشد. تئاتر خیابانی به جهت شکل و شیوه ی اجرایی قدمتی طولانی دارد. پیش از شکل گیری یک تئاتر رسمی و یا ایجاد مکانهای ثابت جهت اجرای تئاتر، نمایشهای مختلف و یا حتی مراسم آئینی و بومی در مکانهای عمومی اجرا میشد. در اکثر کشورهایی که دارای سابقه تاریخی و یا پیشینه تئاتر هستند در ابتدا برخی از انواع نمایش در مکانهای عمومی و غیر رسمی اجرا میشد. نمایشهای واگنی و یا کمدیهای هجوآمیز فقط در مکانهای عمومی و معابر پر رفت و آمد امکان اجرا داشت. امروزه تئاتر خیابانی (Street Theatre) تعریف مستقل و ویژه ای دارد. منظور از تئاتر خیابانی چنانچه از نام آن استنباط می شود اجرای یک نمایش در مکانهای عمومی، معابر، پارکها و ایستگاههای اتوبوس و مترو و غیره است. تئاتر خیابانی ارتباطی نزدیک، تنگاتنگ و نفس به نفس با تماشاچی دارد و در اینگونه از تئاتر با کمترین هزینه و امکانات و اتلاف وقت به بیان حس درونی خود می پردازد. و اما در کار “معضل” به نویسندگی و کارگردانی محمد زارع زاده ما شاهد ارتباط نزدیک و واقعی از تئاتر خیابانی بودیم. معضلی به نام معضل که متاسفانه هم اکنون درگیر و گلاویز با مردم و خصوصا سقز می باشد. واقعیتی به نام درگیری خیابانی و خون ریزیهای خیابانی که در این کار خیابانی به آسیب شناسی و علل آن به شیوه ای طنز می پردازد. به شیوه ای که تماشاچیان عضوی از تئاتریا به شیوه ای دیگر نمایشگران این کار می باشند که جالب اینجاست که آنها در هر موردی بگویند بازیگران آن را اجرا و کارگردان به سرانجام می رساند و این نوعی از بارزترین مشخصه های تئاتر خیابانی است. و اما کار “تاس” به نویسندگی و کارگردانی بنده کاری است مدرن با خصوصیات تئاتر خیابانی. تاس به معنی نوعی از عنکبوت است که تار نمی تند، شیار مانندی یا قیفی درست می کند که وقتی حشره در آن می افتد بسیار به سختی می تواند خود را نجات دهد. در تاس ما با واقعیت هایی روبه رو هستیم که 4 نمایشگر به اجرای آن می پردازند. از اول دوران کودکی تا بزرگسالی در این کار از نمادهای سیاه و سفید و قرمز استفاده شده است به گونه ای که این کار بازگوکردن اعتراضاتی همچون اعتراض به طلاق ، اعتیاد ، ایدز، ثروت، سیاهی، فقر و تباهی، تنش و جنگ می باشد و در اینکار سعی بر آن است که چرا برای هر کاری ما دلیل قانع کننده داریم.ما قدرت از بین بردن موارد بالا را به تنهایی نداریم. مرحله اول را اینچنین آغاز می کنیم که برای کارهایمان دلیل تراشی نکنیم  چنانچه در آخر کار تابلو تاس که پنجه های سیاهی بر آن است را        می کنیم تا دلیلی برای معضلات اجتماعی نباشد. در این کار از تکنیک های جدید تئاتر خیابانی استفاده شده است همانند استفاده از طناب، رنگ، نقاشی، تابلو، بادکنک و …. نمایش زن و باران به کارگردانی داریوش رفیعی را می توان تئاتری در دو اپیزود توصیف کرد که اپیزود اول برای تئاتر خیابانی یا شروع تئاتر خیابانی خوب و موثر بوده که از بگو مگو ها و درگیری ها و کنش و واکنش ها که مثل فنی در تئاتر خیابانی استفاده می شده، بهره جسته است. روال داستان از یک بی بندباری . یک مشکل اساسی به نام ایدز می گوید که به گونه ای جدید و شاید واقعیت نما می توان از آن یاد کرد که در جامعه هم چنین چیزی امکان دارد. زن در باران تنها تئاتر خیابانی در جشن سقز بود که از حضور یک خانم بهرمند بود که خود می تواند یک تراژدی باشد. امیر زارع زادهکد خبر: 4672


۳ دیدگاه

  • محمد
    محمد: 9-26-2009 . 6:40 ب.ظ :

    ببوره ئه کری فه رون کاک ئه میر چی وت؟ به راسی سه ر و بنی ئه مه قاله یه دیار نه بو

    پاسخ دهید

    • البرز
      البرز: 9-30-2009 . 6:29 ب.ظ :

      خوب است كه اينچنين فرهنگ و تئاتر خياباني را همسو كرد بلي اينچنين است واقعا فرهنگ زمينه ساز تمام تئاترهاي دنياست

      پاسخ دهید

      • سامان از مهاباد
        سامان از مهاباد: 10-3-2009 . 1:10 ب.ظ :

        سلام خدمت هندمند كرد امير زارع زاده موفق باشيد همجنين خدمت پدر عزيزشون

        پاسخ دهید